Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Ο "Άγνωστος" πόλεμος











(o Σμήναρχος (Ι) ε.α. Παναγιώτης Γεωργιάδης,Airforces Monthly)

Το γνωστό Αγγλικό περιοδικό
Air Forces Monthly στο τρέχον τεύχος του φιλοξενεί ένα άρθρο γραμμένο από τον Σμήναρχο (Ι) ε.α. Παναγιώτη Γεωργιάδη στο οποίο αναφέρεται σε μια αναχαίτιση που πραγματοποίησε ο ίδιος ως αρχηγός ζεύγους ετοιμότητας το 1994.

Η συγκεκριμένη αναχαίτιση δεν έγινε πρωτοσέλιδο, δεν ρωτήθηκε γι αυτήν στο press room ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος, δεν έκανε δηλώσεις ο εκπρόσωπος του State Department, ούτε είχαμε αύξηση της έντασης μεταξύ δύο χωρών του ΝΑΤΟ με κίνδυνο να προκληθεί θερμό επεισόδιο. Ήταν άλλο ένα περιστατικό ρουτίνας από τα χιλιάδες που έχουν συμβεί καθημερινά τα τελευταία 40 και πλέον χρόνια. Είναι πραγματικά ενοχλητικό να ακούμε προεκλογικά ελάχιστες αναφορές στο θέμα της Τουρκικής επεκτατικής πολιτικής, και τα δύο μεγάλα κόμματα να κατηγορούν το ένα το άλλο λες και τώρα μαθαίνουν για πρώτη φορά το τι γίνεται στο Αιγαίο.


Ένα απο τα F-5 της 343 Μοίρας Αναχαίτισης Ημέρας(ΠΑ)

Το συγκεκριμένο περιστατικό είναι χαρακτηριστικό για πολλούς λόγους
. Πρώτα απ όλα το Αεροδρόμιο από το οποίο σηκώθηκαν τα αναχαιτιστικά μας ήταν η 113ΠΜ που βρίσκεται στο Αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης. Από το Μάρτιο του 2001 κανένα μαχητικό της ΠΑ δεν έχει για βάση την 113ΠΜ, και τα καταφύγια αεροσκαφών παραμένουν είτε άδεια είτε φιλοξενούν F-5 τυλιγμένα με πλαστικό για …μελλοντική επανενεργοποίησή τους, αποδυναμώνοντας έτσι τον Βόρειο Τομέα. Η κατ’ ευφημισμόν πλέον 113 «Πτέρυγα Μάχης» φιλοξενεί τα πυροσβεστικά CL-415 της 383 ΜΕEA. Η εγγύτητα της Μίκρας τόσο στον Έβρο όσο και στα σύνορα με την ΠΓΔΜ, είναι ένα πλεονέκτημα το οποίο αφήνουμε ανεκμετάλλευτο.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι τα α/φη που σηκώθηκαν ήταν τα Northrop F-5A, τα οποία είχαμε αρχίσει να παραλαμβάνουμε το 1965, σχεδόν 30 χρόνια νωρίτερα. Το F-5A ήταν ένα σχετικά φτηνό στην αγορά αλλά και στην χρήση δικινητήριο μαχητικό, χωρίς ραντάρ, με περιορισμένη ακτίνα δράσης αλλά εξαιρετικά ευέλικτο. Ήταν ιδανικό για ελιγμούς BFM (Βασικούς Ελιγμούς Μάχης) και γι αυτό το λόγο προς το τέλος της καρρίερας του στην ΠΑ χρησιμοποιήθηκε ως άτυπο προκεχωρημένο εκπαιδευτικό μετά το Τ-2 και πριν τα μαχητικά 3ης γενιάς. Παρ’ ολ’ αυτά οι Έλληνες Αεροπόροι εκμεταλλεύθηκαν στο μέγιστο τις ικανότητές τους και εφαρμόζοντας τις σωστές τακτικές, κατάφεραν να φέρουν τα Τουρκικά F-16 στο σταυρόνημα του φωτοπολυβόλου τους. Η ΠΑ αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα οργανισμού που παρακολουθεί τα διεθνώς τεκταινόμενα, τα μελετά και τα προσαρμόζει στις δικές μας ανάγκες και τα εφαρμόζει στην πράξη με απόλυτη επιτυχία. Είναι σαφές ότι το φιλότιμο και οι ικανότητες περισσεύουν, όπως είναι επίσης σαφές ότι μόνον αυτά δεν αρκούν. Δεν επιτρέπεται ν’ αφήσουμε την ΠΑ να μείνει πίσω από πλευράς συστημάτων για οικονομικούς λόγους, για τον απλούστατο λόγο ότι θα χάσουμε τον μοναδικό ίσως αποτρεπτικό παράγοντα πολέμου που έχουμε. Η ΠΑ είτε μας αρέσει είτε όχι είναι ο κυριότερος λόγος που η Τουρκία δεν αποτολμά ένα θερμό επεισόδιο, πολύ δε περισσότερο έναν πόλεμο.

Η έμφαση στην συνεχή εκπαίδευση με ότι αυτό συνεπάγεται σε άλλους τομείς όπως η διαθεσιμότητα και η ασφάλεια πτήσεων, είναι μονόδρομος προκειμένου να διατηρηθεί το προσωπικό σε κατάσταση που θα επιτρέπει στην ΠΑ να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά σε επίπεδο τακτικής. Και αυτή η έμφαση αποδίδει αποτελέσματα στους ουρανούς του Αιγαίου.

Το 1994 ήταν σημαντική χρονιά λόγω της εξαγγελίας και πραγματοποίησης με ασκήσεις έκτοτε, του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος-Κύπρου. Η ΠΑ μετά από πολλά έτη, μελέτησε και σχεδίασε επιχειρήσεις επάνω από την Κύπρο και συμπεριέλαβε πιο ενεργά τη Μεγαλόνησο στα πολεμικά της σχέδια. Για τα επόμενα χρόνια, οι Τουρκικές παραβάσεις των Κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας και οι παραβιάσεις του Εθνικού μας Εναέριου Χώρου, παρουσίασαν γεωμετρική πρόοδο και συνεχίζουν μέχρι σήμερα. Από τα εκατοντάδες ετήσια περιστατικά, πήγαμε στα χιλιάδες. Οι ασκήσεις Νικηφόρος-Τοξότης έγιναν στην κυριολεξία πρόβες πολέμου καθώς σχεδόν το σύνολο των διαθέσιμων μαχητικών της ΠΑ και της ΤΗΚ βρίσκονταν στον αέρα, σε συνθήκες που αν τις χαρακτηρίσουμε επικίνδυνες μάλλον θα είμαστε μετριοπαθείς στην εκτίμησή μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι τότε οι αναφορές στα δελτία ειδήσεων για πτώσεις Τουρκικών μαχητικών αυξήθηκαν επίσης, αναφέροντας φυσικά ως αιτία της πτώσης τη «μηχανική βλάβη» αν και είχαμε π.χ. και το φαινόμενο να «ξεχνάει» ο Τούρκος χειριστής να γυρίσει την τροφοδοσία της μηχανής σε καύσιμο από τις εξωτερικές δεξαμενές.


Η κατάσταση αυτή συνεχίζεται και σήμερα, με μικρές αλλαγές από το 1994. Τα readiness είναι πολλά, η ΠΑ εκτελεί την αποστολή της και πολιτική λύση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Η λύση είναι να είμαστε έτοιμοι ν' αντιμετωπίσουμε στον αέρα οποιαδήποτε Τουρκική κίνηση. Μόνο έτσι θα έχουμε εξασφαλισμένη την ειρήνη.

Πηγή: www.enkripto.com

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

Συμμετοχή της 347 Μοίρας στη διασυμμαχική άσκηση "Bold Avenger 2009"

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η συμμετοχή της Πολεμικής Αεροπορίας στη μεγαλύτερη αεροπορική άσκηση του ΝΑΤΟ "Bold Avenger 2009" (BAR-09) που διεξήχθη μεταξύ 14 και 25 Σεπτεμβρίου στην αεροπορική βάση Karup της Δανίας. Στην άσκηση συμμετείχαν τουλάχιστον 40 μαχητικά αεροσκάφη, με την Ελλάδα να εκπροσωπείται από 5 F-16C/D Block50D της 347 Μοίρας "Περσέας" και την Τουρκία με ισάριθμα F-16C/D Block40 της 162 Filo, τα οποία ανεφοδιάστηκαν με καύσιμο από αμερικανικό ιπτάμενο τάνκερ KC-135 Stratotanker της 351 Μοίρας Εναέριου Ανεφοδιασμού κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Σκοπός της άσκησης ήταν η προαγωγή της συνεργασίας μεταξύ των συμμαχικών αεροποριών, ώστε τα πληρώματα να εξασκηθούν στην εφαρμογή κοινών τακτικών και διαδικασιών και απώτερο στόχο την επίτευξη υψηλού βαθμού τυποποίησης και διαλειτουργικότητας. Συνολικά 11 αεροπορίες κρατών-μελών του ΝΑΤΟ συνεκπαιδεύτηκαν σε ρεαλιστικές επιθετικές και αμυντικές επιχειρήσεις με τη συμμετοχή AWACS και λοιπών αεροσκαφών επιτήρησης και αναγνώρισης.


Πηγή: http://strategy-geopolitics4.blogspot.com/

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Επιτέλους! Αναβάθμιση όλων των F-16 σε Block 52+ Advanced, όλων των Mirage 2000 σε -5 Mk2


Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Ελληνικής Αμυνας & Ασφαλεια», σε συνεδρίαση προ δεκαπενθημέρου το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα την αναβάθμιση του συνόλου των 129 F-16C/D παλαιότερων εκδόσεων στο επίπεδο Block 52+ Advanced του προγράμματος Στρατιωτικής Πώλησης Εξωτερικού (FMS) Peace Xenia IV, καθώς και των 20 Mirage 2000EGM/BGM σε -5 Mk2. Όλες οι εργασίες για τα F-16 περιλαμβανόμενων των πτητικών δοκιμών θα πραγματοποιηθούν στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία. Κατά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, το κόστος υπολογίζεται σε $1,2 δισ. (€820 εκατ.) για τα F-16 και σε €550-600 εκατ. για τα Mirage 2000. Στην περίπτωση των 58 F-16 Block 52+, 39 F-16 Block 50 και 32 F-16 Block 30, η απόφαση αναφέρεται κατά πάσα πιθανότητα στην αναβάθμιση στο πλησιέστερο τεχνικά εφικτό επίπεδο με τα 30 F-16 Block 52+ Advanced. Η απόφαση του ΑΑΣ αποτελεί την επίσημη εισήγηση της Πολεμικής Αεροπορίας προς την κυβέρνηση, η οποία θα προκύψει από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.

Πηγή: http://strategy-geopolitics4.blogspot.com

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Aνησυχία στην Άγκυρα για τους Scalp-EG


Eυρύτερη δημοσιότητα έλαβε άρθρο του Λουκά Δημάκα στην εφημερίδα "Τα Νέα" για τα βλήματα υποστρατηγικού πλήγματος Scalp-EG, τα οποία κατέστησαν πρόσφατα πλήρως επιχειρησιακά από το προσωπικό της 331 Μοίρας Παντός Καιρού «Θησέας» στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα.
Η εφημερίδα "Milliyet" κάλυψε το θέμα με τίτλο: "Η Κωνσταντινούπολη στο βεληνεκές των ελληνικών πυραύλων". Η δημοκρατική "Radikal" έχει τίτλο: "Η Αθήνα απέκτησε πυραύλους με τους οποίους μπορεί να χτυπήσει την Τουρκία από μακρυά". Επίσης, το ειδησεογραφικό ιστολόγιο Ιnternethaber καλύπτει το θέμα με τον εξής τίτλο: "Πύραυλοι που θα χτυπήσουν την Κωνσταντινούπολη
" και η Yeni Şafak σε πρωτοσέλιδη αναφορά της και στη συνέχεια στις εσωτερικές της σελίδες με τους αντίστοιχους τίτλους "Επικίνδυνο παιχνίδι από την Ελλάδα" και "Ο γείτονας έθεσε την Κωνσταντινούπολη στο βεληνεκές των πυραύλων του" γράφει για το ίδιο θέμα. Τα δημοσιεύματα συνδέουν τις προσπάθειες προμήθειας πυροβολαρχιών Patriot από πλευράς της Τουρκίας, με την απόκτηση της δυνατότητας της Ελλάδας να χτυπήσει στόχους στα βάθη της Τουρκίας με τα νεοαποκτηθέντα Scalp-EG.

Πηγή: http://strategy-geopolitics4.blogspot.com/

Παράθυρο ευκαιρίας για την απόκτηση αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού


Επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα της αξιοποίησης των τεσσάρων Airbus Α-340 της Ολυμπιακής Αεροπορίας, τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από την Πoλεμική Αεροπορία είτε με την μετατροπή τους σε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού είτε με την ανταλλαγή τους με αεροσκάφη μικρότερου μεγέθους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, "οι αρχικοί υπολογισμοί αναφέρουν ότι οι εργασίες μετατροπής, η ολοκλήρωση και η πιστοποίηση, εργασίες που μπορούν να εκτελεστούν στο σύνολό τους στην ΕΑΒ, κοστίζουν ανά αεροσκάφος το 1/6 από αυτό που θα στοίχιζε ένα καινούριο A330 MRTT".
Υπενθυμίζεται ότι στο ΕΜΠΑΕ 2006-2010 βρισκόταν δυστυχώς σε χαμηλή προτεραιότητα, η απαίτηση της ΠΑ για 4 αεροσκάφη Eναέριου Ανεφοδιασμού Καυσίμου (ΑΑR), την ίδια ώρα που η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (ΤΗΚ) έχει αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα στο τομέα αυτό καθώς διαθέτει 7 KC-135R (με μεταφορική ικανότητα καυσίμων 110 τόνων και ακτίνα δράσης 5.500 km).

H απόκτηση αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού από την Πολεμική Αεροπορία θα λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος της ελληνικής πολεμικής μηχανής εξουδετερώνοντας σημαντικές δυνατότητες της ΤΗΚ. Αυτό συνεπάγεται μια σειρά τακτικών πλεονεκτημάτων, όπως:
1. Εξασφάλιση της από αέρος υποστήριξης των ελληνοκυπριακών δυνάμεων και εξασφάλιση των οδών επικοινωνίας τόσο στον αέρα όσο και στη θάλασσα (αεροπορική προστασία ναυτικών δυνάμεων με κατεύθυνση την Κύπρο).
2. Δυνατότητα βαθιάς διείσδυσης χωρίς σχεδιαστικούς περιορισμούς σε ό,τι αφορά της "διαδρομές εισόδου" στην εχθρική ενδοχώρα. Δημιουργείται έτσι ένα τεράστιο μέτωπο επιτήρησης για την ΤΗΚ η οποία θα πρέπει να διαθέσει σημαντικό αριθμό αεροσκαφών για προστασία ζωτικών στόχων. Επιπλέον θα υπάρχει η δυνατότητα μεταφοράς μεγαλύτερου φορτίου από τα αεροσκάφη κρούσης.
3. Αύξηση δυνατοτήτων CAP με σχετικά μικρούς αριθμούς μαχητικών και αποδέσμευση α/φών για άλλες αποστολές.
4. Διατήρηση μεγίστου αριθμού αεροσκαφών στον αέρα κατά τις κρίσιμες ώρες μιας κρίσης ή στην περίπτωση σύρραξης.


Πηγή: http://strategy-geopolitics4.blogspot.com

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Μια απάντηση σε κάποιους που τόσο γρήγορα ξεχνάνε!!!!



Τα "σαραβαλάκια" "άχρηστα" "καβουρδιστήρια" PZL είναι όντως αεροσκάφη που έχουν κλείσει αρκετές δεκαετίες σε υπηρεσία, αυτό όμως δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ούτε ότι "είναι για πέταμα" ούτε ότι πρέπει "να αντικατασταθούν άμεσα" (όσο και αν δυσαρεστεί αυτό τους κατασκευαστές και τους τοπικούς κράχτες).
Πρέπει επιτέλους κάποιοι να συνειδητοποιήσουν ότι τα αεροπλάνα δεν είναι αυτοκίνητα :
Συντηρούνται όταν συμπληρώσουν τις προβλεπόμενες ώρες τους και είναι πάλι πλόιμα και στην κατάσταση που πρέπει (on condition), είτε είναι 1 έτους είτε 30. Πριν βγούνε στην γραμμή πτήσεων, ελέγχονται, δοκιμάζονται και έχουν υπογράψει γι’ αυτά πολλοί άνθρωποι. Δεν μετράνε τα «χρόνια» παλαιότητας αλλά οι ώρες πτήσης και οι προγραμματισμένες συντηρήσεις σύμφωνα με τις τεχνικές οδηγίες του κατασκευαστή, που αποτελούν το ευαγγέλιο των χειριστών και των τεχνικών.
Ανάλογης παλαιότητας άλλωστε είναι και τα Cessna T-41 της ΣΙ (κατασκευής 1969-70!) τα οποία όμως δεν “πέφτουν” όσο θα ήθελαν πιθανότατα κάποιοι, καθότι δεν καλούνται να επιχειρήσουν με τον ίδιο τρόπο που καλούνται κάθε χρόνο τα Dromader.

Όσον αφορά τη χρησιμότητά του PZL στις φωτιές η οποία επίσης βρέθηκε στο στόχαστρο, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη καθώς το μικρό στο μάτι PZL-18B κουβαλάει 2,5 τόνους υγρού φορτίου,όταν ενδεικτικά τα CL-215 κουβαλάνε 5 τόνους. Δε συγκρίνουμε φυσικά τα δύο μέσα, όμως σαν τάξη μεγέθους μια ρίψη αφρού 2,5 τόνων δεν είναι καθόλου αμελητέα, είναι ακριβώς η μισή ενός CL-215!

Ένα ακόμα κλισέ το οποίο είναι και φέτος της μόδας στα δελτία ειδήσεων,είναι το
"είχε συμπληρώσει τις ώρες πτήσεις που προβλέπονται" το οποίο φυσικά δεν ανταποκρίνεται καθόλου στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΠΑ το εν λόγω α/φ είχε συμπληρώσει 4.733 ώρες πτήσεως ,όταν σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία τα PZL Μ18 μπορούν να βάλουν μέχρι 6.000 ώρες πτήσης αριθμος ο οποίος μπορεί να επεκταθεί μέχρι και τις 9.000-11.000 ώρες πτήσης. Φυσικά κανένας δημοσιογράφος δεν «κάνει ρεπορτάζ» για να μάθει αυτά τα νούμερα και να τα αναφέρει, με αποτέλεσμα την παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης.

Ενδεικτικό της "σοβαρότητας" ορισμένων είναι το ακόλουθο απόσπασμα απο μεγάλη ημερήσια εφημερίδα : "Στο Σώμα υπάρχουν, επίσης, άλλα 13 παλαιού τύπου αεροσκάφη, τα CL 215, τα οποία, όμως, με θερμοκρασία άνω των 38 βαθμών δεν μπορούν να απογειωθούν.Υπάρχουν επίσης οκτώ CL 415 νέου τύπου και τρία Καναντέρ".

Δυστυχώς τα κλισέ είναι η εύκολη λύση όταν δεν έχουμε θέμα ώστε να γεμίσουμε σελίδες και τηλεοπτικό χρόνο και να τσιμπήσουμε λίγη τηλεθέαση.


Πηγή: www.enkripto.com

Καλό θα ήταν πριν "θάψουμε" τα PZL, κάτι που έκαναν άμεσα τα ΜΜΕ μετά τον θάνατο του Σμχου (Ι) Στέργιου Κωτούλα
, να σκεφτούμε τι έχουν προσφέρει στην Ελλάδα. Μακάρι κάποιοι δημοσιογράφοι εκτός από τα κακόβουλα σχόλια να προέβαλαν και πόσες πυρκαγιές δεν εξαπλώθηκαν με την άμεση απέμβαση των Dromader. Αλλά δεν μας ενδιαφέρουν αυτά ως ειδήσεις αφού οι φωτιές δεν πρόλαβαν καλά-καλά να ανάψουν και να φθάσουν οι κάμερες γιατί αμέσως σβήστηκαν από την παρέμβαση των χειριστών της 359 ΜΑΕΔΥ. Δεν έκαψαν σπίτια και δεν πουλάνε οπότε τις αγνοούμε! Άλλωστε αυτά τα αεροσκάφη υπάρχουν για να προλαμβάνουν την εξάπλωση μιας πυρκαγιάς και όχι να την αντιμετωπίζουν όταν εξελιχθεί σαν αυτή στην Ηλεία πριν 2 χρόνια ή την φετινή στην Αττική. Τα CL το κάνουν αυτό πολύ καλύτερα.

Τα σχόλια των ΜΜΕ προσβάλουν τους τεχνικούς της ΠΑ στο χειρότερο βαθμό αφού μιλούν για κακές συντηρήσεις και αεροσκάφη που δεν θα έπρεπε να πετάνε. Δεν έχουν ιδέα τι προσπάθεια καταβάλουν αυτοί οι άνθρωποι για να επιχειρήσουν οι χειριστές με ασφάλεια και να αντιμετωπισθεί μια φωτιά. Δεν θα έβλαπτε να έψαχναν λίγο παραπάνω πριν μιλήσουν για ορισμένους ανθρώπους και καταστάσεις.

Λίγο σεβασμό τουλάχιστον σε αυτούς που έφυγαν ΑΔΙΚΑ και σε αυτούς που επιχειρούν ακόμα με αυτά τα αεροσκάφη και ρισκάρουν την ζωή τους για να μην καούμε κάθε καλοκαίρι!

Ρόδος, 8 Φεβρουαρίου 1995

Mirage F-1 της 342 Μοίρας τροχοδρομεί στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου.Τα F-1 της ΠΑ σήκωσαν το βάρος των αναχαιτήσεων στο Αιγαίο για πάνω απο 27 χρόνια! (φωτογραφία απο την σελίδα του Μ.Σολανάκη)

Ρόδος,8 Φεβρουαρίου 1995 : Σχηματισμός 4 τουρκικών F-16 εισέρχεται στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσει σχέδια πτήσης ,κατα την πάγια τουρκική τακτική.Το ΕΚΑΕ δίνει άμεσα εντολή στα αεροσκάφη ετοιμότητας να απογειωθούν.Σύντομα η παράβαση των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας εξελισεται σε παραβίαση του Ελληνικού εναέριου χώρου . .Ένα ζευγάρι Μιράζ F-1 που μετασταθμεύουν στην 126η Σμηναρχία μάχης στο Ηρακλείο αρχίζουν να τροχοδρομούν και σε λίγες στιγμές βρίσκονται στον αέρα και καθ'οδόν προς τα άγνωστα ίχνη..

Δύο χρόνια νωρίτερα ένας ακόμα συνάδελφος των 2 χειριστών ο Νικόλαος Σιαλμάς ξεκινούσε κάπως έτσι την ημέρα του : υπερασπιζόμενος τους Ελληνικούς ουρανούς απο τον ανατολίτη εισβολέα.Η τραγική απώλεια του χειριστή της 342 σαφώς και δεν είχε ξεχαστεί απο τους Έλληνες αεροπόρους...

Μια αρκετά σπάνια φωτογραφία.Ο Τούρκος εισβολέας Μουσταφά Γιλντιρίμ απολαμβάνει την ελληνική φιλοξενία του ΕΣΥ σε νοσοκομείο της Ρόδου,αυτή την φορά άνευ ανθοδέσμης

Το merge των δύο σχηματισμών γίνεται 6 ναυτικά μίλια δυτικά των ακτών της Καρπάθου ,στις 11.37 και ενω τα τουρκικά α/φη είχαν πάρει πορεία προς τις μικρασιατικές ακτές .Κατα την διάρκεια της εμπλοκής με τα σαφώς πιο σύγχρονα F-16 ,οι πιλότοι της 342 καταφέρνουν να απομονώσουν το F-16 του υποσμηναγού Μουσταφά Γιλντιρίμ χρησιμοποιώντας τακτικές αμοιβαίας υποστήριξης που είχαν αναπτυχθεί ειδικά για την αντιμετώπιση των ανώτερων σε πτητικά χαρακτηριστικά μαχητικών της LM..O τούρκος εισβολέας προσπαθώντας να αποτινάξει το στενό μαρκάρισμα των 2 Mirage κατα την διάρκεια της εμπλοκής ,εκτελεί βύθιση με μεγαλύτερο βαθμό καθόδου απο αυτό που θα έπρεπε..Προσπαθώντας να βγεί απο την βουτιά συνειδητοποιεί ότι δεν θα τα καταφέρει και εκτινάσεται με επιτυχία.Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα το αεροσκάφος του καρφώνεται στα νερά του Αιγαίου 16 μίλια νοτιανατολικά των ακτών της Ρόδου και η 342 σημειώνει ακόμα ένα maneuver kill εκδικούμενη τον θάνατο του υποσμηναγού Νίκου Σιαλμά

ΑB-205 SAR της Πολεμικής Αεροπορίας

Μόλις το περιστατικό γίνεται γνωστό ,ένα ε/π ΑΒ205 απογειώνεται απο την Ρόδο και μετά απο 20 λεπτά διασώζει τον Τούρκο χειριστή ,ο περίπατος του οποίου στον ελληνικό εναέριο χώρου διεκόπη με πολύ δυσάρεστο τρόπο...Μετά απο μια σύντομη παραμονή σε νοσοκομείο της Ρόδου ,ένα C-130 της ΠΑ που απογειώθηκε απο την Ρόδο μεταφέρει τον ανατολίτη εισβολέα σε Τουρκικό αεροδρόμιο ,γεγονός με το οποίο αποτελεί και defacto αναγνώριση της "στρατικοποίησης" των Δωδεκανήσων και της επάρκειας των ελληνικών σωστικών μέσων απο την Τουρκία..

Ενδεικτική της θρασύδειλης στάσης της τουρκικής ηγεσίας είναι η παντελής έλλειψη των συνηθισμένων λεονταρισμών όταν η τουρκική αυθαιρεσία συναντά έμπρακτη αντίδραση απο τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.Ο Τούρκος πρόξενος στην Ρόδο Νιαζίν Ανταλίν επισκέφτηκε τον Γιλντιρίμ στο νοσοκομείο και κατόπιν δήλωσε στα τοπικά μέσα ότι "το περιστατικό όχι μόνο δεν θα επηρεάσει αρνητικά τις ελληνοτουρικές θέσεις αλλά μάλιστα θα τις ενδυναμώσει"!! .. Επίσης πρόσθεσε ότι η τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα τον ενημέρωσε ότι "το περιστατικό ωφείλεται σε μηχανική βλάβη" και εξέφρασε την "ευγνωμοσύνη του για την γρήγορη διάσωση του πιλότου"

YΓ Η επίσημη εκδοχή εκατέρωθεν μιλάει για "αστοχία του συστήματος τροφοδοσίας καυσίμων" του τουρκικού F-16...

Πηγή: www.enkripto.com

"Mehmetcik Busters"


Ίσως το πιο γνωστό περιστατικό εναέριας μάχης μεταξύ ελληνικών και τουρκικών αεροσκαφών έλαβε χώρα ανοιχτά της Χίου την 8η Οκτωβρίου 1996
,πρίν απο 13 χρόνια.

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Μιλiέτ την επομένη της αερομαχίας (στην φωτογραφία ο Τσιτσεκλί μεταφερόμενος στο νοσοκομείο).

Πρωταγωνιστές αυτή την φορά ήταν ζεύγος τουρκικών F-16 της 192 Filo (ένα -C και ένα διθέσιο -D) τα οποία απογειώθηκαν απο την αεροπορική βάση Παλαιοκάστρου (Balikesir) και εισήλθαν στο FIR Αθηνών μαζί με ακόμα 4 F-4 της τουρκικής αεροπορίας στα πλαίσια των αποστολών τις οποίες όπως είπαμε σε προηγούμενη ανάρτηση η ΤΗΚ βαφτίζει αυθαιρέτως "εκπαιδευτικές" και για τις οποίες χρησιμοποιεί τον κωδικό "Ελεύθερη Θάλασσα" (Ηur Deniz)..Στην πραγματικότητα πρόκειται για κανονικότατες επιχειρησιακές αποστολές ,στην συγκεκριμένη περίπτωση τα 2 τουρκικά F-16 θα έπαιζαν τον ρόλο συνοδείας στην τετράδα των F-4E τα οποία θα εκτελούσαν εικονική αποστολή SEAD(καταστολή εχθρικής αεράμυνας) εναντίον στόχων στην Σκύρο .Με την είσοδο του τουρκικού σχηματισμού στο FIR Αθηνών ,ζεύγος Μ2000 ΕGM της 331 Μοίρας τα οποία εκτελούσαν καθήκοντα επιφυλακής λαμβάνουν εντολή απο το ΕΚΑΕ για ταχύτατη απογείωση και σύντομα βρίσκονται στον αέρα .


O θύτης. Το "236" της ΠΑ

Μερικά λεπτά αργότερα οι δύο σχηματισμοί εμπλέκονται εντός ελληνικού εναερίου χώρου ανοιχτά της Χίου (τα F-4 εκμεταλεύονται την εμπλοκή των M2K με τα F-16 της συνοδείας και αποχωρούν). Οι τούρκοι πιλότοι αρνούνται να αποχωρήσουν απο τον ΕΕΧ και αντιδρούν σπασμωδικά επιδεικνύοντας ιδιαίτερη επιθετικότητα σε σημείο επικίνδυνο ,μάλιστα απεμπλέκονται 3 και περισσότερες φορές μόνο και μόνο για να ξαναμπούν στο "merge" με τα ελληνικά αεροσκάφη ,αδιαφορώντας παντελώς για το γεγονός ότι βρίσκονται εντός ελληνικού εναερίου χώρου καταδιωκόμενοι απο οπλισμένα ελληνικά αεροσκάφη τα οποία δεν αστειεύονται...

Κατα το τρίτο head on pass "η εξωτερική δεξαμενή του τουρκικού F-16" που το παράκανε ,"εξεράγει".....Κατα μια ανεπίσημη φυσικά πληροφορία στο τελευταίο merge το F-16 ( 91-0023 ) του Ερντογάν "κλείδωσε" το Μ-61 Vulcan του επάνω στο αεροσκάφος του Γρίβα χωρίς να γίνει γνωστό αν πρόλαβε να ανοίξει πύρ..Το επόμενο δευτερόλεπτο ένας πύραυλος Magic II εκτοξεύεται απο το ελληνικό Mirage θέτoντας τέλος στο επικίνδυνο παιχνίδι των Τούρκων..Το περιστατικό λαμβάνει χώρα 9 μίλια απο της ακτές της Χίου,εντός ελληνικού εναερίου χώρου.Ο αντισμήναρχος Osman Cicekli προλαβαίνει να εκτιναχθεί και μετά απο 30 λεπτά ένα ΑΒ-205 SAR της ΠΑ τον εντοπίζει και τον μεταφέρει σε νοσοκομείο της Χίου.Ο υποσμηναγός Ναίλ Ερντογάν δεν στέκεται τόσο τυχερός..

Ο Cicekli μεταφέρεται σε νοσοκομείο της Χίου απο Έλληνες στρατιωτικούς ,σε κατάσταση σόκ.

Το δεύτερο F-16 μόλις αντιλαμβάνεται το τι έγινε,απεμπλέκεται αμέσως και απομακρύνεται με πλήρη μετάκαυση προς τα Μικρασιατικά παράλια ,βάζοντας τέλος στην πιο γνωστή ελληνοτουρκική αερομαχία απο την επικράτηση των Δινόπουλου/Σκαμπαρδώνη εναντι 2 τουρκικών F-102 το 1974 (προσεχώς σε νέα ανάρτηση..)

Υπήρξε κάποιο killmark μετά απο την αερομαχία της 8ης Οκτωβρίου? Σαφώς και υπήρξε ,όχι όμως αυτό που έκανε την εμφάνιση του αρχικώς και το οποίο ήταν 100% κατασκευασμένο..Το πραγματικό killmark απεικόνιζε ένα φαντασματάκι με αραχνούφαντο βέλο και φέσι και απο κάτω την επιγραφή ..mehmetcik busters.Η ζωή του εν λόγω σήματος υπήρξε βραχύβια και σε μερικούς μήνες το πανελ ξαναβάφτηκε

O Cicekli και το θέμα της εθνικότητάς του παραμένουν αντικείμενο διχογνωμίας, μιας και υπάρχει εντός της ΠΑ διαδεδομένη η φήμη ότι επρόκειτο για Ισραηλινό χειριστή. Η Τουρκική πλευρά -ανεπίσημα πάντα- το αρνείται σθεναρά, χωρίς όμως στα δεκατρία χρόνια που πέρασαν από τότε ο εν λόγω χειριστής να δώσει κανένα σημάδι ζωής. Φυσικά άν λάβουμε υπ όψιν μας το γεγονός ότι εκείνη την εποχή η Τουρκοισραηλινή στρατηγική συμμαχία που εγκαινιάστηκε το'92 βρισκόταν στο απόγειο της και το ότι στα ανώτατα κλιμάκια της Τουρκικής Στρατιωτικής Ιεραρχίας κυριαρχούν οι Ντονμέδες, δηλαδή Τούρκοι Εβραϊκής καταγωγής , ίσως αυτή η φήμη να έχει κάποια βάση. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει καταστεί δυνατό ούτε να επιβεβαιωθεί αλλά ούτε και να διαψευσθεί κάτι τέτοιο.


Πηγή : www.enkripto.com

Καινούργιο tailart στα Mirage της 331 ΜΠΚ


Καινούργιος διάκοσμος για τα Mirage 2000-5 της 331 Μοίρας Παντός Καιρού από εδώ και στο εξής.Το καινούργιο tailart μοιάζει στην γνωστή κιτρινόμαυρη σκακιέρα της 340 Μοίρας ,αλλά σε ασπρο-μπλέ χρώμα.Είναι εξαιρετικά θετικό γεγονός καθότι εκτός από το αισθητικό κομμάτι (το οποίο ουδόλως θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει σε μια πολεμική μοίρα ) τέτοιες πρωτοβουλίες αναπτύσουν το πνεύμα μονάδος και κρατάνε ψηλά το ηθικό του προσωπικού.

Source: http://www.enkripto.com

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

142.000 ευρώ καθημερινώς για τις αναχαιτίσεις. Και λοιπόν;

Tου Σάββα Δ. Βλάσση* για το "εν κρυπτώ"

Το «μπαράζ» παραπλανήσεως και παραπληροφορήσεως της κοινής γνώμης, επί θεμάτων Εθνικής Αμύνης, συνεχίζεται από τα ΜΜΕ και ιδίως τον μη ειδικό Τύπο.
Στις 12 Σεπτεμβρίου, δημοσίευμα εφημερίδος μεγάλης κυκλοφορίας ανέλυε το οικονομικό κόστος των καθημερινών αναχαιτίσεων τουρκικών αεροσκαφών στο Αιγαίο. Μάθαμε λοιπόν ότι την περίοδο 2000-2008 η Ελλάδα «ξόδεψε» 416,3 εκατ. ευρώ για καύσιμα αεροσκαφών που απογειώθηκαν προκειμένου να αναχαιτίσουν τουρκικούς σχηματισμούς.
Σχόλιο 1ο: Ο συντάκτης δεν δείχνει να ενδιαφέρεται αν, σύμφωνα με την ανάλυσή του, ο εχθρός το ίδιο διάστημα δαπάνησε 1,04 δισ. ευρώ στέλνοντας τα αεροσκάφη του στο FIR Αθηνών. Η Τουρκία δεν σκέπτεται το οικονομικό κόστος, προκειμένου να εξυπηρετήσει τις εθνικές επιδιώξεις της εις βάρος της Ελλάδος. Γιατί άραγε θα έπρεπε να το σκέφτεται η Ελλάδα;
Σχόλιο 2ο: Με την μεθοδολογία που ακολουθεί ο συντάκτης, διαιρώντας το κόστος στις 2.920 ημέρες της οκταετίας, ανακαλύπτουμε ότι το καθημερινό κόστος ανέρχεται σε περίπου 142.000 ευρώ. Και λοιπόν; Γιατί τόσος «θόρυβος»; Ξέρει ή μπορεί να φανταστεί ο συντάκτης πόσο είναι το καθημερινό κόστος λειτουργικών εξόδων του κρατικού μηχανισμού; Μήπως κάποια δισεκατομμύρια ευρώ; Και τό ποσοστό από αυτό, που αφορά απλές σπατάλες; Γιατί λοιπόν θα έπρεπε ο Έλληνας πολίτης να χάσει τον ύπνο του από τις 142.000 ευρώ που δαπανά καθημερινώς προκειμένου να αναχαιτίσει τον εχθρικό Ασιάτη γείτονα; Σιγά το ποσόν!!!
Σχόλιο 3: Το ανωτέρω δημοσίευμα, αφού έχει σκορπίσει την απελπισία, διευρύνει την ψευτοανάλυση προχωρώντας στο παρακάτω… άσχετο: «Τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον σε επίπεδο Πολεμικής Αεροπορίας αλλά και σε πολιτικό επίπεδο, γίνεται όλο και περισσότερο κατανοητό ότι θα πρέπει να υπάρξει μια ρύθμιση στο θέμα του καθορισμού του εναέριου χώρου της Ελλάδας, καθώς είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο της οποίας τα χωρικά ύδατα δεν συμπίπτουν με τον εναέριο χώρο, όπως ορίζεται από τις διεθνείς συνθήκες».
Ο συντάκτης, αφού έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η ελληνική οικονομία περίπου… καταρρέει από το κόστος των αναχαιτίσεων, διαστρεβλώνει το νόημά τους. Δείχνει να μην γνωρίζει ότι τα ελληνικά μαχητικά δεν απογειώνονται επειδή τα τουρκικά αεροσκάφη παραβιάζουν τον Εθνικό Εναέριο Χώρο, αλλά πρωτίστως επειδή εισέρχονται στο FIR Αθηνών δίχως να υποβάλλουν σχέδια πτήσεως στην ελληνική ΥΠΑ. Η Τουρκία δεν αμφισβητεί μόνο το εύρος του ΕΕΧ αλλά και τα όρια του FIR Αθηνών. Το δημοσίευμα προωθεί την ιδέα της «λύσεως - πακέτου» που επιδιώκει η Άγκυρα στο Αιγαίο.
Σχόλιο 4: Η παραπλανητική ανάλυση συνεχίζεται: «Χαρακτηριστικό είναι ότι όλο και περισσότεροι αξιωματικοί εκφράζουν ανοιχτά πλέον την άποψη ότι πρέπει να βρεθεί μια ρύθμιση στο θέμα του Αιγαίου, καθώς δεν είναι δυνατόν να θρηνούμε θύματα σε καιρό ειρήνης, ούτε να ξοδεύουμε τεράστια ποσά τόσο σε καύσιμα όσο και σε εξοπλισμούς, όταν μπορεί να βρεθεί μια πολιτική λύση στο θέμα».
Ο συντάκτης (μη παραλείποντας το δακρύβρεχτο σχόλιο περί ανθρωπίνων απωλειών) προβάλλει την άποψη ότι μπορεί να βρεθεί λύση, με τρόπο που αφήνει την εντύπωση ότι αυτή εμποδίζεται από την Ελλάδα! Η Ελλάδα όμως απογειώνει αεροσκάφη από αντίδραση (άμυνα) στην τουρκική δράση (επίθεση).
Σχόλιο 5: Είναι κρίμα που τα τελευταία 15 χρόνια η Πολεμική Αεροπορία έχει πραγματοποιήσει ένα εντυπωσιακό άνοιγμα στους εκπροσώπους των ΜΜΕ. Η πλειοψηφία των αμυντικών συντακτών, και όχι μόνο, έχει πετάξει με μαχητικά αεροσκάφη. Αντί να προβληθεί το έργο, η προσφορά, η προσπάθεια της ΠΑ και του Έλληνα αεροπόρου, ενισχύοντας το ηθικό αυτών όσο και της κοινής γνώμης, πολλοί δημοσιογράφοι προτιμούν αστείες «οικονομικές» προσεγγίσεις, όπως η παραπάνω. Είναι προφανές ότι πολλές φορές δεν έχουν θέμα να γράψουν για να δικαιολογήσουν τον μισθό τους. Ρεπορτάζ χαμηλής αξιοπιστίας και επιπέδου όπως το παραπάνω, είναι μια εύκολη μέθοδος για να γεμίσεις σελίδες. Το πρόβλημα είναι ότι μέσα από αυτές, παραπλανούν και παραπληροφορούν την κοινή γνώμη, προκαλούν προβληματισμό επί εσφαλμένης βάσεως και περνούν μηνύματα ηττοπάθειας και υποταγής για έναν «έντιμο συμβιβασμό», με τον εχθρικό γείτονα.

Source: www.strategy-geopolitics4.blogspot.com
* Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι Διευθυντής του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια».